Intentie:

Bestaande thuiszorg organisaties mogen door bezuinigingen alleen nog medisch noodzakelijke handelingen uitvoeren en hebben grote moeite voldoende zorgverleners te vinden. Tegelijkertijd is de prognose dat in 2040 het aantal alleenwonende 80+ers verdubbelt zal zijn. Er zijn dan nog maar 2 werkenden voor elke gepensioneerde in Nederland. De partners, kinderen en naasten van hulpbehoevende ouderen (deze mensen noemen we mantelzorgers) moeten de rol van de terugtrekkende overheid overnemen. Maar dat brengt grote problemen met zich mee. Ter illustratie: 40% Van de mantelzorgers die zorgt voor iemand met dementie kampt met symptomen van ernstige depressie. (bron: VUmc mei 2017)

Het idee achter Dinst was gebaseerd op bovenstaande cijfers en de vraag: Wie gaat de dagelijkse, niet medische, ondersteuning van kwetsbare ouderen op zich nemen als dat niet door de mantelzorger gedaan kan of wil worden?

Uit vele interviews kregen we de bevestiging dat mantelzorgers graag wat taken uit handen zouden geven aan “vaste gezichten aan huis”.  Dinst wilde hét loket voor betrouwbare diensten aan huis zijn.

De intentie van Dinst was om dankzij zeer goede service en een scherpe prijs, aan te kunnen tonen dat mensen wel bereid zijn te betalen voor ondersteuning aan huis. in tegenstelling tot andere organisaties in de ouderenzorg zou Dinst de mantelzorgers wel kunnen bereiken. Dit dankzij verfrissende eigentijdse marketing en communicatie.

Aanpak

De twee oprichters van Dinst begonnen met het onderzoeken van het probleem door veel interviews met de doelgroep (ouderen, mantelzorgers en potentiele dienstverleners) af te nemen. Ondertussen bouwden ze een eerste versie van het online platform. Dit in een multidisciplinair team van circa 6 gemotiveerde en sociaal gedreven mensen.

We begonnen als online marktplaats met professionals zoals thuiskappers, pedicuren en klusjesmannen aan huis bij ouderen. Dinst had ruim 150 dienstverleners die persoonlijk gescreend waren en zich online voorstelden inclusief introductiefilmpje, prijzen, beschikbaarheid en recensies.

Resultaat

Ondanks een sterk team en hun enorme inzet lukte het ons niet de in het businessplan gestelde groei te realiseren die nodig was om een commercieel bestaansrecht op te bouwen. We hebben twee routes geprobeerd om de doelgroep te bereiken. Direct naar de consument via dinst.nl en door ons aanbod aan te bieden op andere websites. Daarbij hebben we ons platform ook als white label SaaS oplossing verkocht aan grote thuiszorgorganisaties.

Ondanks een gemiddelde beoordeling van 8,7 die klanten aan onze dienstverleners gaven lukte het ons niet een band op te bouwen met de klanten. Achteraf kunnen we stellen dat klanten voor dit type, niet frequente diensten (een klusjesman komt misschien twee keer per jaar langs, een kapster elke zes weken) alleen in contact willen komen met de juiste dienstverlener en geen behoefte hebben aan verdere betrokkenheid van Dinst.

In plaats van door gebrek aan omzet het geld van investeerders op te maken, besloot Dinst over te stappen op een ander model met één type dienst, de Thuisservice. Eén vertrouwd gezicht aan huis  voor alle dagelijkse taakjes. De prijs van € 19,95 per uur leek ons voor 75% van de Nederlanders prima te betalen.

Dinst had een duidelijke toegevoegde waarde door continuïteit en kwaliteit te kunnen bieden in de wekelijkse, soms dagelijkse, ondersteuning aan huis. In gesprekken met mantelzorgers bleek dat zij extra ondersteuning nodig en betaalbaar vonden. De ouderen (80+) van nu denken daar toch anders over.  Die vinden dat ze recht hebben op door de overheid betaalde ondersteuning en anders wel hun eigen boontjes doppen. Maar hiervoor betalen, nee…

Lessen

Zoals beschreven bij de intentie is er een duidelijk sociaal probleem waar een sociale onderneming een oplossing voor kan creëren. Doordat de huidige tachtigplussers niet gewend zijn te betalen voor hun zorg (lees ondersteuning op hun oudedag) lukt het bijna geen één start-up in de zorg snel te groeien in de consumentenmarkt.

Er is echter hoop! de tachtigplusser over 10 jaar is een ander type zorg consument dan die van nu. Zij zijn mede dankzij internet, beter geïnformeerd en gewend aan wat meer luxe. Ze weten dat ze zelf moeten gaan betalen voor ondersteuning op hun oude dag. Dit, in combinatie met het steeds groter wordende sociale probleem rondom zelfstandig thuis wonen, vraagt om goede landelijke aanbieders. De vraag is nu wanneer de tijd rijp is om groots in te stappen. Daarnaast is het belangrijk om landelijk snel te kunnen groeien en tegelijk toegang te kunnen houden tot lokale netwerken met zorg- en welzijn professionals.

ANDERE BRILJANTE MISLUKKINGEN

Wil de tachtigplusser van morgen wel betalen voor een fijne oude dag?

Intentie: Bestaande thuiszorg organisaties mogen door bezuinigingen alleen nog medisch noodzakelijke handelingen uitvoeren en hebben grote moeite voldoende zorgverleners te vinden. Tegelijkertijd is de prognose dat in 2040 het aantal alleenwonende 80+ers verdubbelt zal [...]

Tablet-app komt niet van de grond

Intentie Veel patiënten hebben onvolledige kennis over en zicht op hun eigen medicijngebruik. Patiënten en zorgprofessionals ervaren een gebrek aan informatie over medicatie bij een bezoek aan het ziekenhuis. De tablet-app moest ervoor zorgen [...]

Port: bij toeval ontdekt

Er zit een verhaal achter de uitvinding van de populaire Portugese wijn Port. In de zeventiende eeuw werd Engelse brandewijn aan de Portugese wijn toegevoegd om te voorkomen dat de wijn zou verzuren en [...]

Waarom mislukken een optie is…

Neem contact op voor een workshop of lezing

STUUR EEN BERICHT

Of bel Paul Iske +31 6 54 62 61 60 / Bas Ruyssenaars +31 6 14 21 33 47

2018-10-18T09:50:38+00:00

Leave A Comment

Instituut voor Briljante mislukkingen