De intentie

Hulpvragen van burgers die niet met de juiste informatie, op juiste wijze worden opgepakt, hebben het risico te ontsporen en uiteindelijk veel tijd, energie en geld te gaan kosten. Inkoop en organisatie van zorg gaan dan zwaarder op de begroting drukken. Om maar niet te spreken van de mogelijke ernstige persoonlijke gevolgen hiervan (en bijbehorende maatschappelijke kosten). Per 1 januari 2015 is het niet langer de provincie maar de gemeente die zorg draagt voor jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering. Deze overdracht (met alle veranderingen) gaat echter gepaard met aanzienlijke bezuinigingen (op jeugdzorg alleen al 450 miljoen, op een totaal van 3 miljard). Gemeenten moeten derhalve meer gaan doen met minder geld.

De aanpak

Om op het gebied van jeugd, zorg, werk en inkomen burgers op maat en kosten efficiënt te kunnen bedienen, is toegang tot de juiste informatie plus samenwerking van gemeenten en ketenpartijen (jeugdzorginstellingen, zorgaanbieders, UWV, SVB, WSW bedrijven, reïntegratiebedrijven en woningcorporaties) essentieel.

Het resultaat

Echter, in haar rapportage (juni 2014) concludeert de Transitiecommissie Stelselherziening Jeugd, dat gemeenten nog aan het begin staan van het organiseren van hun informatievoorziening op dit onderwerp. Daarnaast is er momenteel nog geen effectief meetbare set van minimumeisen voor deze zorg, die de burger zou mogen verwachten. Grote effectieve verschillen tussen gemeenten met verschillend budget en expertise liggen op de loer. Dit betekent dat de kwaliteit van de te ontvangen zorg afhankelijk kan worden van de plaats waar iemand woont.

De lessen

Opmerkelijk is dat gemeenten ogenschijnlijk steeds het wiel opnieuw, voor zichzelf, willen uitvinden. 1 januari 2015 komt snel dichterbij maar de noodzakelijke voortgang om de deadline te halen ontbreekt nog steeds. Zorgaanbieders maken zich grote zorgen: Het aantal tussen gemeenten en zorgaanbieders gesloten inkoopcontracten staat nog niet in verhouding tot de (op basis van ervaringscijfers) te leveren zorg. Dit kan de zelfredzaamheid van de burger niet ten goede komen noch het doel van de overheid om te bezuinigen. Het is daarom van belang dat bestuurders en informatiemanagers samen de uitdaging aangaan.

Auteur: Maurice Nijssen, PNA Group

LAAT COMMENTAAR ACHTER

ANDERE BRILJANTE MISLUKKINGEN

Wellnessdouche – na regendouche komt zonneschijn?

november 29th, 2017|0 Comments

Intentie Het ontwerpen van een zelfstandige volautomatische en relaxte douchestoel voor mensen met een fysieke en/of verstandelijke beperking, zodat ze alleen en vooral zelfstandig kunnen douchen in plaats van ‘verplicht’ samen met de zorgprofessional. [...]

Voorstellen jurylid Henk Nies

december 4th, 2017|0 Comments

Het achtste jurylid dat we voorstellen is Henk Nies. Henk Nies is lid van de Raad van Bestuur van Vilans, het landelijke kenniscentrum voor langdurende zorg. Daarnaast is hij bijzonder hoogleraar Organisatie en beleid [...]

Voorstellen jurylid Henk Nies

december 4th, 2017|0 Comments

Het achtste jurylid dat we voorstellen is Henk Nies. Henk Nies is lid van de Raad van Bestuur van Vilans, het landelijke kenniscentrum voor langdurende zorg. Daarnaast is hij bijzonder hoogleraar Organisatie en beleid [...]

Waarom mislukken een optie is…

Neem contact op voor een workshop of lezing

STUUR EEN BERICHT

Of bel Paul Iske +31 6 54 62 61 60 / Bas Ruyssenaars +31 6 14 21 33 47

2017-10-05T16:11:05+00:00
Instituut voor Briljante mislukkingen

Instituut voor Briljante mislukkingen