De intentie

In de jaren ’60 kwam de gemeente Amsterdam met het ambitieuze plan om in het gebied de Bijlmermeer een nieuwe woonwijk te creëren met een strikte scheiding tussen wonen, werken en recreëren.

De aanpak

De Amsterdamse Dienst Stadsontwikkeling ontwikkelde in de jaren ’70 hoogbouw van tien verdiepingen in een kenmerkende zeskantige honingraatstructuur en veel groen. De gemeente werd geïnspireerd door de functionele stad-ideeën van de CIAM en de Zwitserse architect Le Corbusier, met een strikte scheiding tussen wonen, werken en recreëren. Onderdeel van die filosofie is ook de scheiding van auto-, fiets- en voetgangersverkeer, die in de oorspronkelijke planologie van de Bijlmermeer strikt uitgewerkt was.

Het resultaat

De Bijlmermeer werd landelijk bekend vanwege sociale problemen. Doordat het voorzieningenniveau in de wijk achterbleef bij de gewekte verwachtingen ten tijde van de bouw en doordat de moderne, ruime flats moesten concurreren met nieuwe eengezinswoningen elders in de regio, bleven de Amsterdamse gezinnen waarvoor de wijk gebouwd was weg. In plaats daarvan concentreerden zich grote groepen kansarmen in de wijk, waaronder veel immigranten uit de in 1975 onafhankelijk geworden kolonie Suriname. De bepaalde plekken in de Bijlmermeer werden geplaagd door criminaliteit, verloedering en drugsoverlast. Ook was er aanzienlijke werkloosheid.

De lessen

In de jaren negentig werd een grootscheepse vernieuwingsoperatie in gang gezet die inmiddels een heel eind gevorderd is. Een groot gedeelte van de hoogbouw is gesloopt en vervangen door kleinschaliger woningen, waaronder veel huisvesting in de koopsector. De resterende flats worden grondig gerenoveerd. Daarnaast zijn veel van de oorspronkelijk verhoogde wegen (de ‘dreven’) vervangen door wegen op maaiveld, door afgraving van de dijken en sloop van de viaducten. De meeste parkeergarages uit de oorspronkelijke opzet zijn daarbij ook afgebroken.
De vernieuwing moet leiden tot een minder eenzijdige bevolkingssamenstelling en een prettiger woonomgeving. Ook het uit de jaren tachtig daterende winkelcentrum Amsterdamse Poort. Amsterdamse Poort is in 2000 geheel gerenoveerd. Het stadsdeel heeft in 2006 een nieuw kantoor betrokken aan het Anton de Komplein.

Verder:
bronnen o.a.: Wikipedia, Gemeente Amsterdam.

Auteur: Bas Ruyssenaars

LAAT COMMENTAAR ACHTER

ANDERE BRILJANTE MISLUKKINGEN

Wellnessdouche – na regendouche komt zonneschijn?

november 29th, 2017|0 Comments

Intentie Het ontwerpen van een zelfstandige volautomatische en relaxte douchestoel voor mensen met een fysieke en/of verstandelijke beperking, zodat ze alleen en vooral zelfstandig kunnen douchen in plaats van ‘verplicht’ samen met de zorgprofessional. [...]

Publiekswinnaar 2011 -Stoppen is een optie!

februari 3rd, 2012|Reacties uitgeschakeld voor Publiekswinnaar 2011 -Stoppen is een optie!

De intentie Het invoeren van een coöperatief microverzekeringssysteem in Nepal, onder de naam Share&Care, met als doel de toegang en de kwaliteit van de gezondheidszorg te verbeteren, inclusief preventie en rehabilitatie. Van het begin [...]

Voorstellen jurylid Henk Nies

december 4th, 2017|0 Comments

Het achtste jurylid dat we voorstellen is Henk Nies. Henk Nies is lid van de Raad van Bestuur van Vilans, het landelijke kenniscentrum voor langdurende zorg. Daarnaast is hij bijzonder hoogleraar Organisatie en beleid [...]

Waarom mislukken een optie is…

Neem contact op voor een workshop of lezing

STUUR EEN BERICHT

Of bel Paul Iske +31 6 54 62 61 60 / Bas Ruyssenaars +31 6 14 21 33 47

2017-10-05T15:44:13+00:00
Instituut voor Briljante mislukkingen

Instituut voor Briljante mislukkingen