Inzending 2011-Dorpsveeartsen in Laos

Gepubliceerd door:

De intentie was:

In 2003 was er een extreem hoge veesterfte in het Paktha district (Noord Laos): meer dan 100 koeien en ossen stierven aan hemorragische koorts. Veesterfte bleek, na rijsttekorten de grootste veroorzaker van armoede in de regio. Vredeseilanden begon in 2004 in het gebied te werken en zocht contact met de lokale dorpsveeartsen (DVs). Zij waren de de meest geschikte kandidaten om een vaccinatieproject uit te voeren. De DVs zouden gegevens verzamelen bij de boeren, bepalen hoeveel dieren er ingeënt dienden te worden en vervolgens de benodigde medicijnen aanschaffen bij de districtsoverheid. In ruil voor hun werk zouden de DVs een gedeelte van de vergoeding voor de medicijnen ontvangen. Het EU Livestock Project had didactisch materiaal geregeld voor de DVs, gaf vorming en   bood ondersteuning aan de districtsoverheden om de fondsen voor de medicijnenen te beheren. Verder kregen de districtsoverheden de raad om een koelkast voor de medicijnen aan te schaffen om ze op de juiste temperatuur te kunnen bewaren..

De aanpak was

In samenwerking met het EU Livestock Project trainde Vredeseilanden meteen 2 dorpsveeartsen voor elk van de 8 geselecteerde dorpen. Er werden  twee koelkasten aangeschaft die op zonne-energie werkten. Die werden geplaatst in het districtsgebouw en in het kantoor van Vredeseilanden.. 

Het resultaat was:

Rond 2008 werd duidelijk dat ondanks de inspanningen van de  ondersteunende partijen en zelfs organiseren van vaccinatiedagen, het aantal gevaccineerde dieren tegen viel. De hulp van medewerkers van Vredeseilanden was zelfs nodig om boeren naar de DV te leiden. In sommige gevallen vaccineerden de DVs zelfs hun eigen dieren niet. Het bleek dat de meeste boeren geloofden dat geesten de ziekten bij de dieren veroorzaakten  en dat vaccinaties zouden daar niet tegen helpen. Daardoor was er zo weinig vraag naar vaccinaties bij de DVs en dus vonden ze het niet de moeite  waard vonden om de medicijnen aan te schaffen. 

Het leermoment was

Vredeseilanden kwam tot de conclusie dat ze voor de verkeerde benadering gekozen had en ging op zoek naar alternatieven. Dit keer werd er gekozen voor een bedrijfsmatige aanpak, wat aansloot bij andere projecten van Vredeseilanden. Na toestemming van het districtsbestuur, werden er geïnteresseerden gezocht die  een praktijk als veearts  zouden willen opzetten in de 8 dorpen. Uit drie kandidaten werd meneer Kern geselecteerd en hij kreeg een proefperiode van 6 maanden. Mr. Kern kreeg extra training en een motor tot zijn beschikking en het aantal vaccinaties in de regio nam toe. Mr. Kern presenteerde een businessplan aan de regio en registreerde zijn bedrijf. Hij bouwde zelfs een praktijk aan zijn huis en kocht een koelkast voor de opslag van vaccinaties. Vandaag de dag is hij nog steeds werkzaam als dierenarts en is zijn praktijk een succes. Hij zegt “er zijn meer dan 2000 koeien in de nabije omgeving die twee keer per jaar ingeënt moeten worden. Er is dus een  markt voor.” Wat we van deze ervaring hebben geleerd is dat een bedrijfsmatige aanpak een doeltreffende manier is om mensen in beweging te krijgen en dat deze optie altijd overwogen dient te worden bij het opzetten van een nieuw project. 

Verder: