Harde Schokken

Gepubliceerd door:

De intentie was:

Het Vista Project in Tibet wilde een technische school in de regio Sershul in het uiterste noordwesten van de provincie Sichuan, China uitbreiden met waterleiding en riolering, zodat studenten niet meer hun behoefte in de buitenlucht hoefden te doen en de omgeving schoner zou worden.

De aanpak was

Het benodigde geld was met hulp van Wilde Ganzen en NCDO door Stichting Rigdzin al snel geworven en de bouw kon starten in mei van 2008. Een van de bestuursleden was op 8 mei aangekomen in Chengdu, China om het geld te overhandigen aan de partnerorganisatie aldaar

Het resultaat was:

We hebben een jaar moeten wachten met de bouw, omdat een dag voordat het geld zou worden overhandigd, een grote aardbeving plaatsvond in Sichuan (12 mei 2008) Bovendien waren er onlusten in de Tibetaanse gebieden zodat niemand daar naar toe mocht reizen.

Het leermoment was

Liggend in een zelfgemaakte tent midden in het park van Chengdu in China, overpeinsde ik dat ik heel veel geluk had gehad omdat ik geen direct slachtoffer was van de aardbeving. Maar ik zag ook dat een ramp je dus zomaar kan overkomen. Even later kon ik weer naar het veilige Nederland terug, terwijl ik mijn vrienden moest achterlaten. Heel wrang.

Wat ik anderen wil meegeven is dat je je eigenlijk altijd moet afvragen 

of er geen rampen kunnen gebeuren, uiteenlopend van grote valuta-

schommelingen tot in mijn geval een aardbeving en als dat kan 

gebeuren, wat je dan denkt te kunnen doen met betrekking tot je 

project. Kun je het uitstellen, kun je er meer fondsen voor werven, 

heb je een plan achter de hand dat toch uitgevoerd kan worden in 

afgeslankte vorm of op een alternatieve manier?

En dat je blijft communiceren met je partners. Niet alleen de

partners die het geld hebben gegeven maar ook de partners voor wie het 

geld bestemd was. Zij hebben uiteindelijk ook een jaar langer moeten 

wachten op de uitvoering van het project.

Verder:

Een jaar later hebben we alsnog de uitbreiding kunnen realiseren, de onlusten waren voorbij maar niet het leed van de slachtoffers. Dat realiseeerden we ons eens te meer toen in april 2010 in Yushu, Tibet weer een aardbeving plaatsvond, op minder dan 100 km. afstand van Sershul, het gebied waar wij werken. Met een harde schok realiseerden we ons: opnieuw de dans ontsprongen!